Het Frauderen Bij Een Vaderschapstest
Bij deze soort testen komen er natuurlijk een heleboel belangen en hooglopende emoties die verbonden zijn aan de DNA resultaten. Of het nu gaat om een bloedmonster, wang uitstrijkje of haar follikel die getest wordt, de resultaten zouden ongeloofelijke implicaties kunnen hebben voor de personen die erbij betrokken zijn, om het niet eens te hebben over het groot aantal geld voor de personen in voogdij. Daarom proberen sommige vaders en zelfs moeders te frauderen bij een vaderschapstest en zo het resultaat te krijgen die zij willen. De reden hiervoor kan zijn dat de vader het voogdij van het kind wanhopig wil verkrijgen en ze maken zich zorgen dat ze de zaak zullen verliezen als ze niet de biologische vader zijn. Of ze wensen de financiële verantwoordelijkheden van het produceren van een kind te ontlopen en leveren daarom vals bewijs. Een moeder zou fraude kunnen plegen bij een vaderschapstest om te laten blijken alsof een man vader is van haar kind terwijl dit niet het geval is.
Wat echter niet algemeen bekend is, is hoe moeilijk het is om bij een vaderschapstest te kunnen frauderen en dat het onmogelijk is om fraude te plegen bij een test die gedaan wordt onder wettige supervisie. Een vaderschapstest die gebruikt moet worden als bewijs in een rechtszaak moet specifieke procedures volgen; dus, er moet een derde partij aanwezig zijn wanneer het monster afgenomen wordt om te garanderen dat het inderdaad de DNA van de persoon is die wordt verzonden. Het is zeer gemakkelijk om te frauderen bij een doe-het-zelf vaderschapstest (het wordt gewoon thuis gedaan), want de persoon kan gewoon een DNA-monster krijgen van totaal iemand anders. Moeders die proberen om een ‘bepaalde’ man valselijk te beschuldigen van vaderschap nemen vaak een wang uitstrijkje uit hun eigen mond omdat hun eigen DNA (natuurlijk) gegarandeerd klopt met die van het kind. Maar, laboratoria testen een bepaald onderdeel van de gen welke het geslacht aangeeft (de amelogenin gen) en zo kunnen ze ontdekken of het de DNA van de moeder is.
We horen telkens weer over mensen die urine testen naar drugs proberen te frauderen door enorme cocktails van water met cranberry en grapefruit sap te drinken, maar geen van deze dingen werkt bij een DNA test. DNA is DNA; het kan niet verwaterd of veranderd worden. Het kan alleen vervalst worden als je een monster van een ander persoon probeert te geven. De enige manier om te verzekeren dat dit niet gebeurd is door een derde partij erbij te betrekken, hetzij voor je eigen gemoedsrust als het om een doe-het-zelf test gaat, of wettelijk met een wettelijke professioneel zodat de resultaten gebruikt kunnen worden als bewijs bij een rechtszaak.
Het frauderen van een vaderschapstest is iets dat heel weinig gezien wordt bij het gerecht. Gelukkig lijkt het erop dat mensen meer verstand hebben dan te proberen om de DNA van iemand anders te krijgen voor het testen. Gedurende de jaren lijkt het er in het algemeen op dat moeders een sterk idee hebben wie de biologische vader is van hun baby, maar de man ontkent dit, of iemand anders zegt dat hij de vader is. In deze gevallen, als DNA-monsters vervalst zijn en er een resultaat komt die niet is wat de moeder had verwacht, kan ze een nieuwe test eisen, waarbij ze toekijkt hoe de monster wordt afgenomen en verzonden. Natuurlijk is het voor de laboratoria altijd mogelijk om te zien dat het de DNA van de moeder is die was verzonden, of zelfs die van een dier inplaats van een mens (het is in het verleden voorgekomen).
De enige mogelijke manier dat een DNA test mogelijk foute resultaten kan leveren wanneer de monsters afgenomen waren van de goede potentiële vader en kind is als een van hen een menselijke chimera is. Een menselijke chimera is een persoon die twee DNA sets heeft en deze kunnen in verschillende delen van het lichaam zijn. Het lijkt onmogelijk, maar feitelijk ontstaan chimera’s wanneer twee twee-eiige tweelingen één persoon worden zeer vroeg tijdens de zwangerschap, wanneer het embryo niet meer is dan een klomp cellen. Dit is zeer zeldzaam, maar er zijn rechtszaken geweest waarbij kinderen afgenomen waren van hun biologische moeder omdat hun DNA gewoon zegt dat ze niet haar kinderen zijn. In dit geval zijn de foute resultaten niet het resultaat van overspel, maar van toeval.
Om samen te vatten, er is geen mogelijke manier om een vaderschapstest te vervalsen wanneer er een derde partij aanwezig is om te verzekeren dat het uitstrijkje of bloedtest van de goede persoon(en) afgenomen wordt. Natuurlijk is een verwarring bij de lab mogelijk, maar nieuwe testen kunnen altijd meerdere keren gedaan worden, altijd met een derde partij aanwezig. Het frauderen bij een vaderschapstest door middel van wetenschappelijke hulpmiddelen, zoals het aantasten van een monster of het verwateren ervan, is helemaal onmogelijk. Alles omvattend, het testen op vaderschap door middel van saliva, bloed en haar is een bijna foutloze manier om vaderschap te bewijzen. Zijn accuraatheid van 99,9% om te bewijzen dat een man de vader is en 100% dat een man de vader niet is, is beter dan elke andere methode van vaderschapstesten die wetenschap kan aanbieden. Met de loop der tijd wordt de wetenschap achter deze methodes ontwikkeld om krachtiger en betrouwbaarder te worden, wat betekent dat ouders, kinderen en de gerechtshoven meer gemoedsrust dan ooit tevoren hebben.