Het Prenataal Testen Van Vaderschap
Prenataal Testen
DNA testen lijken vandaag de dag net zo routine als het invullen van een geboorte-akte. Dit is echter helemaal niet waar. In veel gevallen zijn DNA testen invasief en gevaarlijk. Dit is vooral het geval bij sommige gevallen van prenatale DNA testen. Voordat je ermee eens gaat, of iemand vraagt om eens te gaan, met een prenatale DNA test moet je alles over de procedure weten en ook weten welke opties er zijn voor het testen.
Als er twijfel bestaat over het vaderschap van een kind, zal het uitvoeren van een vaderschapstest jij en de desbetreffende partijen een definitief antwoord geven over wie de vader van je kind is. Je kunt natuurlijk wachten totdat het kind geboren is om deze test te doen. Een heleboel mensen willen echter niet wachten totdat het kind geboren is om het vaderschap te kunnen bevestigen. Als je ervoor kiest om prenataal het vaderschap te testen, heb je drie opties tot je beschikking om DNA materiaal van je ongeboren kind te verzamelen:
* Chronic Villi Sampling (CVS);
* Amniocentesis;
* Foetale Cell/DNA
Chronic Villi Sampling
Als er vanaf het begin van je zwangerschap of heel vroeg in de zwangerschap er vragen bestaan over het vaderschap van je kindje kun je Chronic Villi Sampling kiezen als je DNA collectie methode. Dit soort prenatale vadeschapstest neemt plaats tussen de 10de en 13de week van de zwangerschap. Als je deze methode besluit te gebruiken, zal je dokter een klein monstertje van je placenta moeten nemen. Het placenta is de membraan die de baby omringt terwijl het in je uterus is. Het is hun levenslijn vanaf het moment van conceptie tot de bevalling. Om een DNA monster te kunnen verkrijgen wanneer de CVS methode wordt gebruikt, moet je dokter het transcervicaal of transabdominaal doen.
De meeste experts zijn het erover eens dat deze methode relatief veilig is. Echter, sommige onderzoeken hebben bewezen dat er een miskraam ratio van 1% is bij deze procedure.
Amniocentesis
Amniocentesis is een van de bekendste manieren om DNA te verzamelen voor prenatale vaderschapstesten. Deze verzamel methode neemt plaats tussen de 14de en 24ste week van zwangerschap.
Als je deze methode kiest, zal je dokter een monster moeten nemen van je vruchtwater. Vruchtwater is het vloeistof dat in de zak zit die je baby omringt. Dit vloeistof kan verkregen worden door het invoeren van een naald in je buikwand. Deze methode brengt ook een klein beetje risico met zich mee, maar de experts geloven dat het veiliger is dan de CVS methode.
Foetale Cell/DNA
De veiligste manier om DNA materiaal te verzamelen van je ongeboren baby bij het doen van een prenatale vaderschapstest is het gebruik van de Foetale Cell/DNA methode. Deze methode gebruikt alleen het bloed van de moeder en de vader(s) om DNA resultaten te verkrijgen. In tegenstelling tot CVS en Amniocentesis, is er bij deze methode van DNA verzameling absoluut geen risico dat je ongeboren baby letsel oploopt, het brengt het baarproces niet op gang en je kunt er ook geen miskraam van krijgen. Deze test gebruikt de foetale cellen die overvloedig aanwezig zijn in de bloedstroom van de moeder als een monster om de prenatale vaderschapstest uit te voeren. De enige vereiste van deze test is dat je minstens 13 weken zwanger moet zijn en het geeft net zo’n accuraat resultaat als zowel de CVS en de Amniocentesis.